تبلیغات
حجره 233 - داعیه دار کدام حکومت هستیم؟

از غیبت صغری تاکنون که بیش از هزار سال می گذرد و ممکن است صد هزار سال دیگر نیز بگذرد و مصلحت اقتضا نکند که حضرت تشریف بیاورد ، در طول این مدت مدید احکام اسلام باید زمین بماند و اجرا نشود ، و هرکه هرکاری خواست بکند؟ هرج و مرج است؟ قوانینی که پیغمبر اسلام در راه بیان و تبلیغ و نشر و اجرای ان بیست و سه سال زحمت طاقت  فرسا کشید ، فقط برای مدت محدودی بود ؟ آیا خدا اجرای احکامش را محدود کرد به دویست سال؟ و پس از غیبت صغری اسلام دیگر همه چیزش را رها کرده است؟

ائمه ما تمام زجر و مصیبتشان را به خاطر این بود که دنبال حاکمیت الهی بودند. و الا امام صادق و امام باقر یک گوشه می نشستند و چند نفر دور خودشان جمع می کردند و فقط یک مسأله شرعی می گفتند ، کسی به آن ها کاری نداشت .

امام صادق می فرمایند:"هذا ابوحنیفه له اصحاب و هذا الحسن البصری له اصحاب". ابو حنیفه اصحاب دارد ، حسن بصری اصحاب دارد ، پس چرا آن ها کاری نکردند؟ چون می دانند که ان حضرت داعیه ی امامت دارد. اما آن ها داعیه ی امامت نداشتند....این ها امام زمان را که هارون ، منصور و عبدالملک بود قبول داشتند. تمام این نزاعی که در طول دوران زندگی ائمه بین آن ها و دستگاه های ظلم و جور مشاهده می کنید بر سر همین قضیه است. اآن هایی که با ائمه ما مخالفت می کردند ، آن ها را مسموم می کردند ، مقتول می کردند ، زندان می انداختند ، محاصره می کردند ، دعوایشان بر سرداعیه ی حکومت ائمه بود.گر ائمه داعیه ی حکومت نداشتند...اگر بحث قدرت سیاسی نبود ، داعیه ی قدرت سیاسی نبود ، هیچ گونه تعرضی نسبت به آن ها انجام نمی گرفت....در بین دعوت ها و تبلیغات ائمه  روی کلمه امامت و مسئله امامت حسّاسیّت بسیار بالایی است.یعنی وقتی که امام صادق هم می خواهد ادعای حاکمیّت اسلامی و قدرت سیاسی بکند ، در اجتماع مردم در عرفات ، می ایستد و می گوید: "إنّ رسول الله کان الإمام ". امام جامعه ، رهبر جامعه ، حاکم بر جامعه رسول خدا بود ، «ثمّ کان علی بن ابی طالب ثمّ الحسن ثمّ الحسین ثمّ علیّ بن الحسین ثمّ محمّدبن علیّ ثمّ هه فینادی ثلاث مرّات لمن بین یدیه » تا می رسد به خودش؛ یعنی تمام بحث ائمه با مخالفینشان ، و بحث اصحاب ائمه در مبارزاتشان ، همین مسئله حکومت و حاکمیت و ولایت مطلقه و عامه ی  بر مسلمین و قدرت سیاسی بود...

ائمه از روز صلح امام حسن مجتبی تا اواخر ، دایما در صدد بودند که این نهضت را مجددا به شکل حکومت علوی و اسلامی در بیاورند و سرپا کنند...

مهم ترین و حساس ترین مسئله هر ملّتی ، همین مسئله حکومت و ولایت و مدیریت و حاکمیت والای یر ان جامعه است ؛ این تعیین کننده ترین مسئله برای ان ملّت است . ملّت ها هر کدام به نحوی ، این قضیه را حل کرده اند ؛ ولی غالبا نارسا و ناتمام و حتی زیان بخش است.

صلی الله علیک یاأباعبدالله
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب